Het is geen geheim dat mijn broer Henk en ik autoliefhebbers zijn.
We gaan dan ook vaak op pad naar plekken waar ze een hele verzameling hebben. Zo maakten we al tripjes naar het Louwman museum:
- https://www.bozinbeeld.nl/6617-uit-in-eigen-land-het-louwman-museum
Of bezochten we het Metropole museum in Druten:
- https://www.bozinbeeld.nl/7586-vakantiebestemming-metropole-automuseum-te-druten
Maar ook wisten we Classic Park te vinden:
- https://www.bozinbeeld.nl/5811-classic-park-meer-dan-een-bezoekje-waard
Ook in deze vakantie van Henk hebben we weer een mooie plek ontdekt: “Visscher Classique”. Dit museum is te vinden in Buren en het is een echte aanrader. Alle informatie is te vinden op hun website: https://visscherclassique.nl/
Vanuit Bergen op Zoom is het een pittig tochtje, maar beslist de moeite waard. Het museum is een beetje “verstopt” in een woonwijk, een locatie waar je eigenlijk geen museum verwacht, zeker niet van deze omvang, maar schijn bedriegt.
Ze beloven een unieke old- en youngtimer beleving en geloof me, daar is geen woord van gelogen. Al vanaf het moment dat we binnenstapten, begeef je je werkelijk terug in de tijd. Het begint al met een historische tijdlijn op de manier waar je de “evolutie” van auto’s kunt aanschouwen, ja zelfs een oude motor brengt je terug naar vervlogen dagen.
Direct zoeken Henk en ik naar oude auto’s waar ons Pa nog mee heeft gereden. Denk dan aan een Renault Estafette, een Peugeot 403 Break, of een ouderwetse 404 met van die “vinnen” aan de achterkant. Ook de Peugeot 304 en 304S brengen ons terug naar de tijd dat we op de achterbank binnen- en buitenland beleefden.
Er zijn verschillende hallen en je moet echt de tijd nemen om alle auto’s te bekijken. Henk had zijn camera bij en klikte er op los. Ik vertrouw op mijn mobieltje, een Samsung Ultra 2025 waarmee je ook binnen prima foto’s kunt schieten. Het is maar goed dat ik de “tillefoon” volledig heb opgeladen en dat ik een ruime geheugenkaart in het toestel heb. De foto’s rijgen zich aaneen en uiteindelijk heb ik dan ook een behoorlijk beeld vastgelegd van dit fraaie museum.
We zijn beslist niet de enige bezoekers, maar één valt toch wel een beetje op: een oudere man die op een stoeltje zit en een auto tekent. Het blijkt een begenadigd tekenaar te zijn die een prachtig plaatje schetst. Het zakje pennen voor hem op de grond getast, de blocnote in zijn handen en vol concentratie. Het is mooi om een tekenaar en autoliefhebber zo intensief en vol passie aan de slag te zien.
De gele kleur toont je meteen waar we hier mee te maken hebben. De vele twee- en vierwiel vehikels tonen onmiskenbaar de achtergrond: de ANWB. Het is de collectie die we al eens eerder in het Louwman museum zagen. Je kijkt terug in de tijd en de gereedschapskisten doen je herinneren aan tijden dat deze ridders van de weg je met raad en daar bijstonden als je met panne gestrand was.
Over gereedschapskisten gesproken; in een hoekje is een hele scène opgebouwd rondom een oude BMW 1600 die opgeknapt wordt.
Een ding moet ik nog even vernoemen. Mijn vader had een oude Peugeot 403 break met een hele grote kofferbak. In die kofferbak had hij de achterbank geplaatst van de oude 2CV van mijn ome Koos. Met een fors naoorlogs gezin van acht kinderen had je natuurlijk elke zitplaats nodig die je maar in je auto kon “stoppen”. Ook in het Visscher Classique museum vonden we die 403 Break terug, maar….. tot onze grote verbazing zagen we hier een standaard derde bank. Blijkbaar voorzag Peugeot daar een standaard oplossing in, daar waar ons Pa met kunst en vliegwerk een achterbank (eigenlijk bestond die bank uit een buizenconstructie met canvas die middels veren in den “stoelenstand” getrokken werden) van een lelijke eend gefabriceerd had.
Er zijn diverse grote hallen in dit museum en er is van alles te zien. Je moet beslist de website bijhouden want er zijn met regelmaat wisselende tentoonstellingen. Henk en ik grinnikten al, dit zal dus beslist niet ons enige bezoekje aan Buren zijn.
Tenslotte vernamen we tijdens onze koffie- en theepauze met appelpunt dat er boven ook nog iets moois te zien was. Ik hoefde de steile trap niet te beklimmen want er is een lift aanwezig voor de minder mobiele mens 😉. Eenmaal boven aangekomen werden we verrast door een aantal Datsuns uit de Z-serie, prachtig uitgelicht, die er gewoonweg om smeekten om op de foto gezet te worden. Manman wat een prachtige collectie.
Op weg naar huis raakten we haast niet uitgesproken over al die pareltjes die we gezien hebben, of zoals Henk het beschreef: ‘Hier zie je nog de normale auto’s waar onze ouders in reden, niet alleen die exotische supercars.’ En hij had gelijk. We verwachten hier zeker nog een keer terug te keren, misschien wel met onze twee andere broers.
Willen julie ook nog even een kijkje nemen? Misschien krijgen jullie ook wel zin om een keer naar Buren te rijden en het Visscher Classique automuseum met eigen ogen te aanschouwen, want dit is zeker de moeite waard!!
